و في مترجم الاخبار لجار الله العلامّة عن أبيذر : إن صلّيتم حتي تكونوا كالحنائر ما نفعكم ذلك حتي تحبّوا آل رسول‌الله [ النهايه ، ابن اثير : 1 / 432 ] . الحنيرة : القوس بلاوتر و فيه العقد المضروب . و في صحيح البخاري عن أُسامة بن زيد : أنّ رسولَ اللّه كان يأخذه و الحسن و يقول : اللَّهُمَّ إِنِّي احِبُّهُمَا فَأحِبَّهُمَا . ( بخارى : 4 / 216 ، اصلاح متن حديث بر اساس منبع . در نسخه « الحسن و الحسين » دارد ] . و فيه عن بعضهم : رَأيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلّى الله عليه وآله وَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ عَلَى عَاتِقِهِ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحِبُّهُ فَأحِبَّه [ بخارى : 4 / 217 ] . اشكال بر او : در مصابيح است ، و بر آن اجماع علماي شيعه و علماي نواصب است ، روايت از عايشه كه از او سؤال كردند كه ، كدام كس از مردمان دوست‌تر بود به نزديك رسول خدا ؟ عايشه گفت : فاطمه بود . بعد از آن پرسيدند كه : از مردان كدام كس دوست‌تر بود به نزديك رسول خدا ؟ عايشه گفت : شوهر او بود ، يعني عليّ مرتضي عليه السلام . و در كتاب مصابيح است روايت از مطلب بن ربيعه كه وي گفت : [ 109 ] به درستي كه عبّاس پيش پيغمبر صلّى الله عليه وآله آمد و خشمناك بود ، و من در نزديك وي بودم . پيغمبر صلّى الله عليه وآله فرمود : چه خشمناكي تو ؟ گفت : يا رسول اللّه ! چه بوده است ما را با قريش كه چون ايشان به يكديگر ميرسند به رويهاي گشوده وشادان و خرّم ميباشند ، و چون به ما ميرسند به غير از آن ميباشند ؟ پيغمبر صلّى الله عليه وآله در غضب رفت و خشمناك شد تا غايتي كه از خشم و غضب ، روي وي سرخ شد . بعد از آن فرمود : به حقّ آن خدايي كه جان من در قبضه قدرت او است كه در دل هيچ مردي ايمان نرود تا آن كه شما را از براي خدا و رسول خدا دوست دارد . بعد از آن گفت : اي مردم ! هر كه عمّ مرا برنجاند مرا رنجانيده باشد ، و به درستي كه عمّ مرد همتا و همسر پدر او بود .